Benny Holtrop uit De Knipe bew

Benny Holtrop uit De Knipe siert gemeentegrond op met bloemenperk

Benny Holtrop (81) uit De Knipe heeft een fraai bloemenperk aangelegd op een stuk gemeentegrond aan de Houtkampswyk.

,,Ik had genoeg van alsmaar die nutteloze grasveldjes”, zegt Holtrop , die zich sinds vorig jaar ontfermt over het grasveldje. ,,Dat mocht natuurlijk niet. Individuele acties worden niet zomaar gewaardeerd. De gemeente greep dus in. Geen bloemen, maar gewoon gras. Wat er dus al stiekem stond moest weg.

Dat was tegen het verkeerde been op dat moment, laat Holtrop weten. ,,Uiteindelijk kreeg ik een kans. Ik mocht een jaar laten zien wat ik graag wilde. De buurt moest het wel goed vinden. Als na een jaar een fiasco dreigde, dan werd het toch weer gras.”

Ondertussen krijgt Holtrop enkel complimenten van buurtbewoners en voorbijgangers.

,,De gemeente kwam vorige week inspecteren en foto’s maken en is nu helemaal akkoord. Bijzonder fraai, was de reactie. Maar wat ook vooral heel mooi is, is dat mensen soms even stil blijven staan. Kinderen ook. Dat smaakt naar meer. Want waarom moeten er langs de weg altijd van de onnozele grasperkjes liggen. Ik had dat bij de vernieuwing van De Knipe ook graag anders gezien.”

Liefde voor de natuur

De vader van Holtrop bracht hen de liefde bij voor de natuur. Tuinman werd hij echter niet. In zijn werkende leven was Holtrop leraar Frans aan het Bogerman college in Sneek.

„Veertig jaar gelden verhuisden wij naar de Rozenbergswijk in Oudehorne. Ik ging schrijven: boeken, gedichten, toneel, liederen en leefde mij uit op drieduizend vierkante meter grond. Daar heb ik veel van geleerd. Vooral ook wat het omgaan met de natuur betreft. Dik Verton maakte ooit voor de Heerenveense Courant een foto van mij, met de geiten erbij.”

Veenbranden

Een tijdlang schreef Holtrop columns voor de Heerenveense Courant in de rubriek Veenbranden.

„Schrijven doe ik niet zoveel meer, maar columns voor de dorpskrant de Compagnon schrijf ik nog steeds. Echter, tuinieren is toch ook nog steeds heel belangrijk.”

Dat uitte zich vorig jaar bijvoorbeeld in het stiekem strooien van wat bloemenzaad rond een pas geplante boom in het grasveld van de gemeente.

„Mocht niet. Kon niet. Was tegen het beleid in. Daar hoorde gras. Want als iedereen. Dat heb ik toen afgekapt. Overigens heb ik ook een hekel aan het snoeien en omzagen van bomen, zoals zo vaak gebeurt. Ik zie er soms het nut niet van in. Bovendien we hebben ze zo nodig. Bloemen ook.”

Ondertussen zit het bloemenperk aan de Houtkampswyk vol met insecten. „Dus kom eens langs, het is nu op zijn mooist.”

Comments are closed.